Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά έτη που η Ελλάδα υπέστη σοβαρές ζημιές στην αγροτική παραγωγή λόγω ψύχους ήταν το 2004, εξαιτίας ενός σφοδρού κύματος κακοκαιρίας με έντονες χιονοπτώσεις και πολικές θερμοκρασίες. Οι ζημιές επηρέασαν κυρίως τη φυτική παραγωγή, όπως τα εσπεριδοειδή στην Πελοπόννησο και την Κρήτη, καθώς και τις καλλιέργειες ελιάς.
Άλλα ιστορικά παραδείγματα περιλαμβάνουν τα εξής:
1954 – «Ο Μεγάλος Χειμώνας»
Θεωρείται μία από τις πιο ακραίες περιόδους ψύχους στην Ελλάδα. Οι χαμηλές θερμοκρασίες και οι παρατεταμένες χιονοπτώσεις προκάλεσαν καταστροφές στις γεωργικές καλλιέργειες και στην κτηνοτροφία.
1987 – Βαρύς Χειμώνας
Χαμηλές θερμοκρασίες και πάγος έπληξαν μεγάλο μέρος της Ελλάδας, ειδικά τη Βόρεια Ελλάδα, προκαλώντας σοβαρές απώλειες στις καλλιέργειες σιτηρών και κηπευτικών.
2017 – Κακοκαιρία «Αριάδνη»
Η κακοκαιρία αυτή έφερε εξαιρετικά χαμηλές θερμοκρασίες και χιόνια που έφτασαν σε χαμηλό υψόμετρο. Οι καταστροφές αφορούσαν κυρίως καλλιέργειες δενδρωδών φυτών, όπως ελιές και εσπεριδοειδή.
2021 – Κακοκαιρία «Μήδεια»
Πρόσφατα, οι έντονες χιονοπτώσεις και ο παρατεταμένος παγετός προκάλεσαν προβλήματα στις καλλιέργειες, ιδιαίτερα στις αμυγδαλιές, που βρίσκονταν στο στάδιο της ανθοφορίας.
Τα περιστατικά αυτά δείχνουν τη μεγάλη ευαισθησία της αγροτικής παραγωγής σε ακραία καιρικά φαινόμενα, γεγονός που καθιστά επιτακτική την ανάγκη για εφαρμογή μέτρων προσαρμογής στην κλιματική αλλαγή, όπως η ασφάλιση των καλλιεργειών και η εισαγωγή ανθεκτικών ποικιλιών.
